947

เข้าชม

0

ตอบกลับ
กลับไปที่

Rank: 8Rank: 8Rank: 8Rank: 8Rank: 8Rank: 8Rank: 8Rank: 8

UID
418 
เข้าระบบล่าสุด
19-12-2014 
ระดับการใช้งาน
150 
โพสต์แล้ว
8008 
go

เครื่องบิกราดปืนกลที่บางโพและท่าเสา

เครื่องบิกราดปืนกลที่บางโพและท่าเสา

                นับตั้งแต่เมื่อวันที่ ๒๕เมษายน พ.ศ. ๒๔๘๗ เป็นต้นมาเครื่องบินได้มาทิ้งระเบิดและยิงปืนกลกราดที่สะพานบ้านดารา จากนั้นก็มีเว้นระยะ๓-๔ วัน จะมีเครื่องบินมาโจมตีอีกเป็นระลอกๆ เช่นนี้อยู่เสมอ จากโจมตีสะพานบ้านดาราแล้วเครื่องก็จะบินเข้าไปในเขตตัวจังหวัดอุตรดิตถ์กราดปืนกลยิงก่อนที่เครื่องบินจะเข้าไปในเขตตัวจังหวัดก็จะมีเสียงดังกระหึ่มมาแต่ไกลเจ้าหน้าที่หน่วยป้องกันภัยของจังหวัดได้ยินเสียงก็รีบเปิดไซด์เร้นท์ หวอ! หวอ! บอกสัญญาณภัย เวลาเครื่องบินกลับไปแล้วก็จะเปิด หวอ! หวอ! หวอ! อีกเป็นการบอกสัญญาณหมดภัย


                เรื่องการอพยพหนีภัยของสถานที่ราชการอีกครั้งเช่น โรงเรียนประจำจังหวัดชายอพยพไปทำการสอนอยู่ที่ศาลาวัดพระบรมธาตุทุ่งยั้งโรงเรียนสตรีจังหวัดอพยพไปสอนอยู่ที่โรงเรียนวัดไผ่ล้อม หาดท่าอิฐ และเมื่อวันที่๑๘ พฤษภาคม ๒๔๘๗ โรงเรียนประชาบาล ตำบลท่าเสา ๙ วัดไผ่ล้อมได้ย้ายไปเรียนอยู่บนกุฏิพระวัดไผ่ล้อมหาดท่าอิฐนั้นเอง


                วันที่ ๒๘ กันยายน พ.ศ. ๒๔๘๗เวลาบ่าย มีเครื่องบินขับไล่ชนิด ๒ ลำ คู่แฝดติดกัน ๒ เครื่อง บินมาจากทิศใต้มาถึงก็บินโฉบลงระยะต่ำยิงกราดถังน้ำ ซึ่งเป็นหอสูงของรถไฟและยิงกราดหัวรถจักรซึ่งจอดอยู่ในโรงพักรถที่สถานีรถไฟอุตรดิตถ์ปืนกลภาคพื้นดินของญี่ปุ่นได้ยิงขับไล่ เครื่องบินแฝดทั้ง ๒ลำนั้นเสียงดังสนั่นหวั่นไหว เครื่องบินแฝดทั้งคู่นั้นได้บินเลยไปที่ตลาดท่าเสายิงกราดรถจักรและตู้รถไฟ แล้วบินวกกลับมายิงกราดที่สถานีรถไฟอุตรดิตถ์ซ้ำอีกเป็นรอบสองแล้วกลับไปยิงที่ท่าเสาอีก โดยการบินกลับไปกลับมายิงถล่มเป็นว่าเล่นทางภาคพื้นดินก็ยิงขับไล่ไม่ขาดเสียงแต่ไม่อาจทำให้เครื่องบินของข้าศึกเสียหายอะไรได้


นับเป็นครั้งแรกที่ชาวตลาดบางโพและชาวตลาดท่าเสาได้เห็นเครื่องบินเข้ามายิงกราดในตัวจังหวัดและได้เห็นเครื่องบินอย่างใกล้ชิดทั้งกลัวและทั้งอยากดู อยากเห็น เสียงปืนกลดัง ครืน! ครืน! ทั้งที่ยิงกราดลงมาจากเครื่องบินและทั้งที่ยิงขับไล่จากภาคพื้นดินดังประสานเสียงสนั่นหวั่นไหว คนเฒ่าคนแก่บางคนได้ยินเสียงถึงกับเป็นลม ช็อคไปเลยก็มีบางคนไม่เคยได้พบได้เห็นเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อนก็ตกประหม่าขวัญหนีวิ่งหาที่หลบซ่อนกันชุลมุนวุ่นวายบ้างก็วิ่งเข้าซุกในกระทอใส่ถ่านด้วยความตกตะลึงกลัว บางคนคว้าได้ผ้าขี้ริ้ววิ่งลงหลุมหลบภัย ห่อเงินห่อทองของมีค่าอย่างอื่นไม่เอาไปเพราะความตกใจกลัวจนหยิบฉวยอะไรไม่ถูก ผู้ชายบางคนก็ห้อยพระเครื่องเต็มคอบางคนก็มีตะกรุด ผ้าประเจียด เครื่องบินที่มาโจมตีนี้มุ่งทำลายแต่สะพานและรถไฟเพื่อตัดทางคมนาคม ไม่ให้ฝ่ายญี่ปุ่นลำเลียงสัมภาระ และทหารได้สะดวกส่วนอาคารบ้านเรือนอยู่ในรัศมีของระเบิดและกระสุนปืนนั้นถือเสียว่าเป็นคราวเคราะห์หามยามซวยไป


                จากการโจมตีทางเครื่องบินครั้งนี้ทำให้ชาวจังหวัดอุตรดิตถ์เกิดความรู้ถึงภัยทางอากาศขึ้นมากอย่างเช่นลูกระเบิดครั้งแรกก็เข้าใจกันว่าคงจะเป็นลูกกลม ๆ คล้ายลูกมะพร้าวหรือลูกฟุตบอลแต่เมื่อได้เห็นลูกระเบิดที่ไม่ระเบิดนอนกลิ้งอยู่ข้างสะพานบ้านดาราในลักษณะนอนตะแคงข้างมีสีดำทำด้วยเหล็กหล่อรูปกลมๆ และยาวคล้ายหัวปลีกล้วยขนาดใหญ่เท่าไหซองใหญ่ ๆ ยาวประมาณ ๓ ศอกตอนท้ายมีหางยาวออกมาตอนหัวมีเหล็กขนาดใหญ่เกือบเท่าแขนเมื่อพวกทหารช่างได้มาถอดออกได้เห็นข้างในระเบิดลูกที่ตกลงมานอนตะแคงอยู่นั้นทหารช่างบอกว่าเป็นระเบิดที่ทิ้งระยะต่ำไม่ทันตั้งตัวตรงจึงไม่ระเบิดหนักขนาดหามสี่คนยังไม่ไหว



อนุเคราะห์ข้อมูลจาก คุณพ่อ วิบูลย์   บูรณารมย์

แบ่งบัน  

กระทู้.. ที่ได้รับความนิยมในขณะนี้ :

โค๊ด เปลี่ยน